Yumrutaş Mahallesi’nde yaşayan 81 yaşındaki Abdullah Aksoy, hem kaleme aldığı kitabı hem de anlamlı bir geleneğiyle çevresinde büyük takdir topluyor. Aksoy, evine gelen her misafiri kapıdan bir saksı çiçekle uğurlayarak, adeta sevgi ve hatıra dağıtıyor.
MURAT DEMİRBİLEK
Yumrutaş Mahallesi’nde yaşayan 81 yaşındaki Abdullah Aksoy, hem kaleme aldığı kitabı hem de anlamlı bir geleneğiyle çevresinde büyük takdir topluyor. Aksoy, evine gelen her misafiri kapıdan bir saksı çiçekle uğurlayarak, adeta sevgi ve hatıra dağıtıyor.
Yılların birikimini satırlara döken Aksoy’un yazdığı kitap, onun hayat tecrübelerini, gözlemlerini ve yaşanmışlıklarını gelecek kuşaklara aktarma çabasının bir ürünü. Yaşamı boyunca edindiği değerleri ve insan ilişkilerine dair düşüncelerini kalıcı hale getirmek isteyen Aksoy, yazarlığı bir gönül işi olarak görüyor.
Misafirlerine Çiçekle Veda Ediyor
Ancak Abdullah Aksoy’u mahallede farklı kılan yalnızca kitabı değil. Onu tanıyan herkesin dilinde aynı cümle var: “Yanına boş gidilmez ama yanından da eli boş çıkılmaz.”
Aksoy, evine gelen dostlarına, komşularına ve ziyaretçilerine kendi yetiştirdiği saksı çiçeklerden hediye ediyor. Bu küçük ama anlamlı jest, zamanla onun bir imzası haline gelmiş durumda. Çiçekleri verirken, “Gittiğiniz yerde beni hatırlayın, bakımı sevgiyle yapın yeter” dediği ifade ediliyor.
“Sevgi Paylaştıkça Çoğalır”
Yakın çevresi, Abdullah Aksoy’un çiçek hediye etme geleneğini “insanlara değer verdiğini gösteren zarif bir davranış” olarak tanımlıyor. Aksoy ise bunu çok daha sade sözlerle anlatıyor: “Sevgi paylaştıkça çoğalır. Çiçek de sevgi ister, insan da…”
Bahçesi ve balkonları rengârenk çiçeklerle dolu olan Aksoy, bitkilerle ilgilenmenin kendisine huzur verdiğini söylüyor. Her saksının ayrı bir emeği, ayrı bir hikâyesi olduğunu belirten Aksoy, misafirlerine verdiği çiçeklerle evinden bir parça da göndermiş oluyor.
Yaşayan Bir Değer
81 yaşında olmasına rağmen üretmeye ve paylaşmaya devam eden Abdullah Aksoy, hem yazdığı kitapla hem de yaşattığı bu güzel gelenekle çevresinde “yaşayan bir değer” olarak görülüyor. Onun kapısından içeri girenler sadece bir ziyaret yapmıyor; aynı zamanda sevgi, hatıra ve zarafetle yoğrulmuş bir hayat anlayışıyla tanışıyor.