Bir Tavaslı olarak memleketimin gazetesinde sizlerle buluşmaktan çok mutluyum.Hayata dair ne varsa,kalemim el verdiğince dilim döndüğü kadar sizlerle buluşacağız...

Benim gözümden Tavas'ı anlatmak istiyorum sizlere .

Tertemiz havasıyla uyanırsınız,küçük yerlerde herkesin birbirini tanıması insana ayrı bir güven duygusu verir ,bu sürekli göz hapsinde gibi olduğunuzu hissettirse de yaşarken, büyük şehirlere yerleşince o güven duygusunun nasıl insana iyi geldiğini anlıyor insan.Şehirde pek de bulamayacağınız buraya aitim duygusu..

Tavas geçmişiyle övünülecek kültürde olması ,gelenekleri ,kendine has görgü kuralları ,özdisiplini ,çalışmayı sevmeleri ,düğünde ve ölümde birlik beraberlik içinde olmaları her zaman takdire şayandır.Konya ovasından sonra gelir Tavas ovası ,konumu dikkat çeker ayrıca turizim geçişlerinin merkezindedir.

Tavas'ta çocukluğumdan beri en çok kadınların eşine ve evine gerek el işlerine merakları ,gerek gösterdikleri özveriler dikkatimi çekmiştir hep.Çok üretir Tavas'ın kadını ,evinde fedakar eli sudan çıkmaz derler ya işte öyle ,ailenin başı sıkıştığında kıyıda köşede el emeğiyle biriktirdiği birikimini hiç düşünmeden Hızır gibi yetiştirendir.

Çoğu önemli mesleklerin merkeziydi çocukluğumda Tavas ,sipariş diken terziler ,el yapımı kunduracılar ,leblebiciler ,çevre yerleşim yerlerinden meslek öğrenmeye gelirlerdi insanlar.Anlayacağınız çoluk çocuk, genç yaşlı ,kadın erkek ,üretmeyi severdi.Hala devam etse de zamana ve teknolojiye yenik düştü kimi meslekler.

Tavas'a bir arkadaşımı getirmiştim yıllar önce, "Nüfusa göre yerleşim yayılmamış daha küçük kalmış neden?"diye sorduğunda ,ailelerin kaç erkek evladı varsa evine o kadar kat çıktığını aynı binada oturmayı tercih ettiklerini espirili bir dille anlatmıştım yüzümü güldüren bir anı dır bu ...Şimdi bu gelenek bozuldu tabi ama yıllarca aileler imkanı el verdikçe aynı binada beraber yaşamayı tercih etti, hastalıkta sağlıkta kopuk olmamak için birbirlerinden.

Daha önce de dediğim gibi kendine has Tavas'ın kuralları vardı.

Şimdiler de çoğu geleneklerin ,adetlerin kaybolmaya başladığını görüyorum tek temennim zamana , şu devre inat özümüzden ,bize has geleneklerimizden kopmadan ,insan olmanın kıymetini gelecek nesillere aktarmamız olacaktır.Üzüm bağlarında,kışın soba başında edilen sohbetleri ,çat kapı nasılsın ziyaretlerini,komşu komşunun her anından haberdar olmasını ,arada azıcık dedikodularla kendilerini tutmasalar da birbirlerine sahiplenmelerini özlüyorum .

Ömrüm el verdiğince elimden geldiğince Tavas kültürünü yaşatmaya devam edeceğim.

Gençler zamana ayak uydurup özümüzden kopmadan Tavas'ı el birliğiyle ileri taşıyın lütfen .Büyüklerin feraseti ,gençlerin azmi,Tavas'ı ileri taşıyacaktır.Kabuğundan çıkıp kaybolmuş mesleklerimizi ileri taşıması,farklı meslek dallarında da gençlerin okuyup Tavas'ın gururu olması en büyük temennim.

Sürçü lisan ettiysem affola diyorum, tekrar görüşmek dileğiyle.