1980’li yıllarda bir akşam Tavas Kızılay Sineması’ndayız. Kızılay Sineması’nı Emin Tarakçı ve oğulları işletiyordu. Televizyonun yaygınlaşmasıyla birlikte sinema seyircisi biraz azalmıştı. O günlerde işler zayıflayınca Emin Amca’nın keyfi de pek yerinde olmaz, sık sık sinirlenir, kızar söylenirdi.