Bayram geldi, diyorlar…
Peki gerçekten geldi mi?
Kapılar çalınıyor, şekerler dağıtılıyor, çocuklar gülüyor…
Ama bazı evlerde saatler o gün durdu.
Gidenle birlikte zaman da orada kaldı…
Bir anne var…
Bayram sabahı oğlunun odasının kapısını açamıyor.
Çünkü o oda artık hatıra kokuyor…
Çünkü o yatak bir daha hiç bozulmayacak…
Bir baba var…
Elini öpecek evladı yok.
Kapıya her bakışında “belki gelir” diyor,
Ama gelen sadece sessizlik oluyor…
Bir evlat var…
“Anne” diye sarılacağı bir sıcaklık yok artık.
Bayramlık alsa, kime gösterecek?
Sevincini kiminle paylaşacak?
Sofralar kuruluyor, diyorlar…
Ama bazı sofralarda bir tabak hep eksik.
Kimse o sandalyeye oturmuyor…
Çünkü herkes biliyor:
Orası bir daha dolmayacak.
Bayram sabahı mezarlıklar dolu…
Kimi çiçek getiriyor,
Kimi gözyaşını…
Kimi sessizce konuşuyor:
“Bir bayram daha sensiz geçti…”
Herkes “İyi bayramlar” diyor…
Ama kimsenin bilmediği kalpler var.
İçinde fırtına kopan,
Gülümsemeyi unutan…
Bayram…
Kimi için kavuşmak,
Kimi için her geçen yıl daha çok özlemek demek…
Rabbim;
Toprağın altındakilere rahmet,
Toprağın üstünde eksik kalanlara sabır versin…
Çünkü bazı bayramlar vardır…
Kutlanmaz.
Sadece…
İçten içe ağlanır…