«"İnsan bazen yorgunluktan değil, unutulduğunu hissettiği için susar."»

Hayat, insana pek çok yük yükler. Kimi zaman sağlıkla sınanırız, kimi zaman yoklukla, kimi zaman da sessizliğin içinde büyüyen yalnızlıkla… Fakat bütün bu yüklerin arasında öyle bir tanesi vardır ki omuzlara değil, doğrudan yüreğe çöker: Unutulmak.

İnsan, sadece nefes alarak yaşamaz. Bir selamla, bir tebessümle, "Nasılsın?" diye soran samimi bir sesle de hayata tutunur. Ne yazık ki modern dünyanın telaşı içinde birbirimizi görmeyi, dinlemeyi ve hatırlamayı giderek unutur olduk. Aynı sokakta yürüdüğümüz insanların acılarını fark etmiyor, en yakınımızdakilerin sessiz çığlıklarını duyamıyoruz.

Özellikle engelli bireyler için asıl mücadele çoğu zaman fiziksel engellerle değil, önyargılarla, ilgisizlikle ve unutulmuşluk duygusuyla yaşanıyor. Oysa bir insanı hayata bağlayan şey bazen uzatılan bir el, içten edilen bir dua ya da "Yanındayım." diyebilen yürekli bir dosttur.

Unutmayalım ki hiçbirimiz bu dünyanın kalıcı misafiri değiliz. Gün gelecek makamlar, unvanlar, servetler geride kalacak. Ardımızdan konuşulacak olan; kaç kişiye umut olduğumuz, kaç kalbi incitmediğimiz ve kaç gözyaşını silebildiğimiz olacaktır.

Belki bugün bir telefon açmak için vaktimiz yok. Belki bir dostun kapısını çalmayı erteliyoruz. Ama hayatın ertelemeye gelmeyen bir gerçeği var: Yarının garantisi yok. Bu yüzden sevgiyi bugüne bırakalım, iyiliği bugüne bırakalım, vefayı bugüne bırakalım.

Bugün bir engelli komşunuzu, uzun zamandır aramadığınız bir dostunuzu ya da yalnız yaşayan bir büyüğünüzü hatırlayın. Bazen birkaç dakikalık bir hâl hatır, saatler süren yalnızlığa ilaç olur. Çünkü bir insanın en büyük ihtiyacı, değer gördüğünü ve unutulmadığını hissetmektir.

Dilerim ki hiçbir yürek kendini unutulmuş hissetmesin. Dilerim ki insanlar birbirine sırtını değil, yüreğini dönsün. Çünkü insan en çok unutulduğunda yorulur; ama en küçük bir iyilikle yeniden umut bulabilir.

Kalbinizde sevgiye, dilinizde güzel sözlere, hayatınızda iyiliğe her zaman yer açın. Çünkü geriye kalan, yalnızca insanlıktır.