Hava Durumu
Türkçe
English
Русский
Français
العربية
Deutsch
Español
日本語
中文
Türkçe
English
Русский
Français
العربية
Deutsch
Español
日本語
中文

Karlı Kış Günü İstanbul Yolculuğu

Yazının Giriş Tarihi: 17.11.2026 10:03
Yazının Güncellenme Tarihi: 17.11.2026 10:03

1990’lı yıllarda sanayi dükkânına yeni taşınmıştım. Mevsim kış, üstelik Ramazan ayıydı. Sanayinin şehir merkezine uzak olması nedeniyle müşteri sayımız biraz azalmış, işlerimiz de zayıflamıştı. Ne yapalım, nasıl değerlendirelim derken aklıma bisiklet toplama işi geldi.

Denizli’de bu işi yapan bir arkadaşım vardı. Kendisiyle istişare ettik. İstanbul’a birlikte gidip bisiklet parçaları almaya karar verdik. Boş zamanlarımızda bisikletleri toplayacak, yaz aylarında da satışını yapacaktık. Böylece hem zamanımızı değerlendirecek hem de işlerimize katkı sağlayacaktık. Gidiş gününü belirledik ve hazırlıklara başladık.

Nihayet beklenen gün geldi. Denizli’deki bisikletçi arkadaşım, Pamukkale Turizm’den İstanbul’a gitmek üzere saat 22.30 otobüsüne bilet almıştı. Denizli Otogarı’nda buluşacaktık. Hanımlarımızı da yanımıza alacaktık. Hem ziyaret hem ticaret yapacaktık.

Akşam oldu, oruçlarımızı açıp iftarımızı yaptık. Çantalar, valizler, montlar derken tatlı bir telaş başladı. Bir yandan da kar hafiften atıştırıyordu. Saat 21.00’de Muğla’dan gelecek küçük otobüsü beklemek üzere yola çıktık. Bu otobüsler, Muğla-Denizli seferlerine henüz başlamışlardı. Genellikle Kale ve Tavaslı arkadaşlarımız çalışıyordu.

Ancak hava şartları nedeniyle otobüs biraz gecikti. Neyse ki sonunda geldi ve bindik. Amacımız saat 22.30’daki İstanbul otobüsüne yetişmekti. Fakat kar yağışı nedeniyle otobüs oldukça ağır ilerliyordu. Bir süre sonra aniden durdu. Ne olduğunu anlamak için etrafa bakındım. Meğer şoförün silecekleri çalışmıyormuş. Önünü göremediği için ilerleyemiyordu.

Şimdi ne yapacaktık? İstanbul otobüsüne yetişmemiz gerekiyordu. Yolcular da söylenmeye başlamıştı. Tam o sırada aklıma bir çözüm geldi. Çantamda, her zaman yanımda bulundurduğum, Mobilet’in V kayışından söktüğüm bir kayış ipi vardı.

Şoför ve muavin bekleyiş içindeydi. Ben de yardımcı olabileceğimi söyledim. Çantamdaki ipi çıkarıp silecek mekanizmasına bağladım. Ön kapının yanına geçerek bir sağa bir sola hareket ettirip silecekleri elle çalıştırmaya başladım. Böylece şoförün ön camı temizleniyor, yol da görünür hâle geliyordu.

Biraz uğraştıktan sonra yolumuza devam ettik. Ellerime ip biraz kesik atmıştı ama olsun, önemli olan otobüse yetişmekti.

Denizli Otogarı’na beş-on dakika gecikmeyle vardık. Arkadaşım telaşla bizi karşıladı.

“Yahu nerede kaldınız? Otobüs sizi bekliyor!” diye sordu.

Ben de, “Sorma, otobüste anlatırım.” dedim.

Meğer İstanbul otobüsünün hareket saati gelmiş, hatta perondan çıkmıştı. Ancak arkadaşımın önceden verdiği bilgi sayesinde otobüs bizi beklemişti. Evden çıkarken telefonla haber vermiştim. Geleceğimizden emin oldukları için yaklaşık 15 dakika beklemişlerdi.

Nihayet çift katlı İstanbul otobüsündeydik. Kar, ince ince yağmaya devam ediyor, yollar buzlanma nedeniyle kayganlaşıyordu. Yol boyunca zaman zaman uyukluyordum. Bir ara otobüsün kaydığını hissedince hemen uyanıyordum. Otobüsler de hava şartları nedeniyle belirli aralıklarla ilerliyordu.

Bir süre sonra bizim otobüs de durdu. Önümüzdeki otobüslerden biri kayarak yolu kapatmıştı. Yaklaşık bir saat boyunca yol açılamadı. Bu sırada arkamızda uzun araç kuyrukları oluştu. Nihayet yol açıldı ve ağır ağır ilerlemeye başladık.

Zorlu ve stresli bir yolculuğun ardından, gecikmeli de olsa İstanbul’a sağ salim ulaştık. Harem’den feribotla karşıya geçtik ve otelimize yerleştik.

Eşlerimizi otelde bıraktıktan sonra arkadaşımızla birlikte Sirkeci’deki bisiklet parçacılarının yolunu tuttuk. Alacağımız parçaları seçtik, alışverişimizi yaptık, çeklerimizi kestik ve aldığımız malları ambara teslim ettik.

Akşam olmuştu. Ramazan ayı nedeniyle oruçluyduk. Bir lokantada iftarımızı yaptık. Ardından Sultanahmet Camii’ne giderek yatsı ve teravih namazlarımızı kıldık. Biraz İstanbul’u gezip dolaştıktan sonra otelimize döndük. Gerçekten çok yorulmuştuk.

Sahur vaktinde otelimizin yakınındaki bir lokantada sahurumuzu yaptık. Sabah olunca birkaç tarihî mekânı ve camiyi gezerek ziyaret ettik. Günümüzü İstanbul’un tarihî atmosferini yaşayarak geçirdik. Akşam tekrar iftarımızı yaptık ve ardından Denizli’ye dönüş yolculuğumuza başladık.

Böylece hem ticaret hem de ziyaret amacıyla çıktığımız İstanbul yolculuğumuz, hafızalarımızda unutulmayacak bir macera olarak yerini aldı.

Bu yolculuk bana önemli bir hayat tecrübesi kazandırdı. İnsan, çok acil ve önemli bir işi olmadığı sürece karda kışta yola çıkmamalı. O gün yaşadığımız telaş, stres ve zorluklar bizden elbette bir şeyler götürmüştür. Ancak geriye güzel bir hatıra ve unutulmaz bir tecrübe kaldı.

Hayat dediğimiz de biraz böyle değil mi? Bazen işlerimizi yoluna koymak için çıktığımız bir yolculuk, bize hiç unutamayacağımız dersler verir.

Sağlıcakla kalınız.

Yorum Ekle
Gönderilen yorumların küfür, hakaret ve suç unsuru içermemesi gerektiğini okurlarımıza önemle hatırlatırız!
Yorumlar (0)
Yükleniyor..
logo
En son gelişmelerden anında haberdar olmak için 'İZİN VER' butonuna tıklayınız.