Pazar gün sabahtan Uluköy(Ulukent)pazarına gitmek için hazırlık yapardık. Erken saatlerde un çuvallarını, odunları eşeklere yükleyip yola çıkardık.Uluköy yolculuğu 3.5 saat sürerdi.Yolculuk anında Medet'te ve Garipköy'de çay molası verir hem eşekleri dinlendirir hem kendimiz dinlenirdik.Öğleye doğru Uluköy'e varır işimize başlardık.Eskiden orada pazar iki gün olurdu ve işler çok iyi olurdu.Burası büyük bir pazardı,etraf köylerden herkes bu pazara gelirdi.Tavas'tan birçok esnaf bu pazara giderdi.Nalbant,semerci vb. herkes giderdi.Şimdi semerci de nalbant da kalmadı ayrıca her mahallede küçük de olsa pazar kurulduğu için pazarın da eskisi kadar kalabalık olduğunu sanmıyorum zaten pazar artık sadece pazartesi günleri kuruluyor.

xxxxxxxx

"Milli bayramlar daha önceleri hep belediye önünde yani Cumhuriyet Meydanı'nda yapılırdı.Bayramların gelmesini 6 ay önceden hesirerdik ve bayram haftası uyuyamazdık. Nutuk okuyanları yani şiir okuyanları dinleyeceğiz ya da kendimiz şiir okuyacağız diye uyuyamazdık.Bayramlarda mehter takımı olurdu, yavru kurtlar olurdu; Kaplan Obası, Aslan Obası diye obalar olurdu hatta hatırlıyorum Kaymakam İsmail İyilikçi benim karşımdaki obadaydı. İzci elbiselerini giyip izciliği yaşardık sadece bayramda görünmezdik, dağlara giderdik. Başımızdaki öğretmen "

Canlılara dokunmayın, onların yaşam alanları burası."diye anlatırdı.Obada marş söylerdik İstiklal Marşı okurduk, Gençlik Marşı okurduk; bazen türkü söylerdik ama orada hiç kalmadık yani yatmadık.

78 yaşındayım fazla hatırlayamıyorum ama bizimle okuyanlardan çoğu yüksek mevkilere geldi. İsmail İyilikçi Kaymakam oldu,köylerden profesör olanlar var; bazıları da rahmetli oldu. Allah rahmet eylesin, ben okumadım ve okumadığım için pişman da olmadım.İiyi esnaflık yaptığıma ve esnaf olduğuma memnunum. Biz dükkanı sabaha karşı 4'te açardık, şimdi esnaflar onda dükkan açıyorlar; şimdi herkes memur olmak istiyor.

Eskiden bir kişinin yaptığı işi şimdi 10 kişi yapıyor, israf var; şimdi gençler çalışmıyor. Biz sabahleyin çorbayı yapıp kuru fasulye verirdik şimdi git bak bakalım saat 10.00'da bunlardan birisi var mı. Biz önce çorbayı,kuru fasulyeyi, pilavı, güveci ve benzerini hazırlardık; ondan sonra pideye başlardık.O zamanlar en ucuz yağlı ekmek yani pide vardı; öğrenciler bizim orada yağlı ekmek yerlerdi; parası olmayanları idare ederdik. Bir güveç 150 kuruştu millet parasızlıktan yiyemezdi, yağlı ekmek 50 kuruştu herkes yerdi. O zaman onlar bir işçinin yevmiyesi 2,5-3 liraydı.

Ben 1963'te evlendim, eşimi hiç görmedim, anam alıverdi, ben de kabul ettim; Allah razı olsun anamdan.Hanımın suratını gece gördüm, 5 tane oğlum 13 tane torunum var. Düğün o zamanlar perşembeden başlardı, cumartesi günü çalgı çaldırılırdı,kına gecesi yapılırdı; pazar günü gelin almay gidilirdi Pazartesi günü de bağlara kestane patlatmaya gidilirdi. Eskiden düğünler yazın olmazdı, hep kışın olurdu. Yazın iş gayıt zamanıydı herkes para kazanıp kışa hazırlık yapardı. Kışın yapıcı esnafı,sıvacı hepsi boştu,işleri olmazdı. Hatırladığım kadarıyla düğünümde çalgıcı Kıstı Hasan vardı, Ali Nangır vardı, bir gözü görmez Çineli bir amca vardı, Süleyman diye birisi vardı, çalgıcılar bunlardı. Gelin almaya annen varsa annen gider, buben varsa buben gider,ikisi varsa ikisi de gider, damat gitmez. Bizim zamanımızda gelin almaya arabayla gidilirdi.O zamanlar taksiyle gelin almay gidilirdi; taksici Mehmet Şimşek'ti.

Ozamanlar patlıcan dolma,kabak dolma verilirdi; kışlık yemekler neyse onlardan verilirdi, kuru fasulye, çorba verilirdi. Bütün düğünlerde baklava olurdu ;hali vakti normal olan kişi dahi 10 sini baklava verirdi. Biz evlenirken 12 sini baklava yaptık. O zaman servis mervis yok, tek tabağa dolduruldu yemekler. Baklava sini ile konulurdu yani baklavayı ayrı tabağa koymazlardı; insanlar yiyebildiği kadar yerdi. Bizim zamanımızda enişteler sağdıç olurdu.

Kaynak: Mehmet Elmalı