Kış ayı geldi mi grip de arkasından sökün eder. Soğuklar bastırdı, yağmur yağdı, ayaz vurdu mu ortalık bir anda öksürükle doluyor. Şu günlerde kime sorsan ya hasta, ya yeni atlatmış ya da “galiba bana da geliyor” diyor. Kahvede oturuyorsun biri hapşırıyor, pazarda geziyorsun öbürü öksürüyor. Grip bu sene de boş geçmiyor.

Bizde bir alışkanlık var; hasta olsak da “bir şey olmaz” deyip işimize gücümüze bakıyoruz. Ateş var, halsizlik var ama işe gidiliyor, çarşıya çıkılıyor. Eskiden hasta olan evde yatardı, şimdi yatmak ayıp gibi oldu. Sonra da bu grip niye yayılıyor diye şaşırıyoruz. Hasta hasta dolaşırsan bu illet elbette mahalleyi sarar.

Kışın zaten kapalı alanlardan çıkamıyoruz. Ev, kahvehane, minibüs, okul… Hep aynı hava. Pencere aç desen “üşütür” denir. Ama o kapalı havada virüs cirit atar. Bir kişiden çıkar, üç kişiye bulaşır. Hele bir de elini ağzına kapatmadan öksüren varsa, geçmiş olsun.

Bir de işin yeme içme tarafı var. Eskiden kışın evde tencere eksik olmazdı. Çorba kaynar, tarhana olur, yoğurt olurdu. Şimdi çoğu evde hazır çorba, hazır yemek. Karın doyuyor ama vücut dirençsiz kalıyor. Sonra da grip gelince yataktan kalkamaz oluyoruz. Büyükler boşuna dememiş, “Çorba adamı ayağa kaldırır” diye.

Hastalandık mı doktora gitmek şart, ona laf yok. Ama her duyduğumuzu da yapmamak lazım. “Komşunun içtiği iyi gelmiş” diye ilaç içilmez. Antibiyotik hele hiç şeker gibi kullanılmaz. Grip virüstür, antibiyotik her derde deva değildir. Doktor ne diyorsa o, gerisi boş laf.

Bir de işin vicdanı var. Hasta olduğunda kalabalığa karışmamak lazım. Sen hafif geçirirsin ama yaşlıya, hastaya ağır gelir. Bizim bir “bana bir şey olmaz” lafımız var ya, işte o laf yüzünden başkası günlerce yatakta kalır. Biraz evde durmak, biraz dinlenmek kimseyi küçültmez.

Kış geçer, bahar gelir. Ama sağlık bozuldu mu toparlaması zor olur. Grip küçümsenirse uzar, dikkat edilirse kısa sürer. Kendimize dikkat edersek başkasını da koruruz.