Biz engellileri hep eksik anlatıyoruz… Oysa bazı hayatlar, eksik değil fazlasıyla dolu.

Fatih Gültekin…

11 yaşında…

Daha çocukken…

İki kolunu birden zirai makineye kaptırıyor.

Bir çocuk için tarif edilemez bir kırılma…

Ama mesele şu:

Herkesin hikâyesi orada bitmiyor.

Evet…

Başta zorlandı.

Ama yılmadı.

Okudu…

Meslek sahibi oldu…

Evlendi…

Ve bugün üç tane dünya tatlısı evladın babası…

Birçok insan için bu hayat zaten “yeterli” diye kabul edilirken,

o bununla yetinmedi.

Fatih, sadece yaşamadı…

Hayatı dolu dolu yaşadı.

İki kolu yok…

Ama Türkiye şampiyonlukları var.

Para tekvandoda defalarca kürsüye çıktı.

Antrenman, iş, aile…

Hiçbirini ihmal etmeden…

Evine gittiğimizde gördüklerimiz ise bambaşkaydı…

Kendi yaptığı mobilyalar…

“Şaşırdım mı?”

Hem de çok…

Ve bir başka hayat…

Hakan Dağ…

Genç yaşta…

Yeni evli bir delikanlıyken…

Bir tomruğun bacağına düşmesiyle bacağını kaybediyor.

Ama o da yılmadı…

Hayatı olduğu gibi kabul etmekle kalmadı…

Üzerine koydu, büyüttü.

Bedensel engelliler halter şampiyonalarında

defalarca Türkiye şampiyonluğu kazandı.

Sadece spor mu?

Hayır…

Engebeli arazilerde, dağlarda arkadaşlarıyla geziyor, ava gidiyor…

Hayattan kopmak mı?

Onlar hayatın tam içinde…

Ve en güzel tarafı şu…

Fatih de, Hakan da…

Hayat dolu… neşeli… bulundukları her ortama can veren insanlar.

Sadece kendi hayatlarını yaşamıyorlar…

Bulundukları ortamı da güzelleştiriyorlar.

Acıpayam’da birçok engelli çocuğa umut oluyor,

moral veriyor,

“yapabilirsin” duygusunu yaşatıyorlar.

Ve biz…

Her ay birlikte aynı masanın etrafında buluşuyoruz…

“Hayatın İçinde Biz de Varız – Engellinin Sesi” radyo programında…

Ama aslında sadece konuşmuyoruz…

Bir gerçeği anlatıyoruz:

Engel, eksiklik değildir.

Asıl engel, vazgeçmektir.

Fatih…

Hakan…

Siz sadece yaşamıyorsunuz…

Birçok insana nasıl yaşanması gerektiğini gösteriyorsunuz.

İyi ki varsınız…

Sizi tanımak bir şans,

aynı yolda yürümek bir gurur.